Zingen tegen eenzaamheid bij het New Life Choir

Het New Life Choir uit Groningen zingt in het Arabisch, Nederlands, Engels en zelfs In nije dei in het Fries. Het bijzondere: de koorleden zijn allemaal vluchtelingen uit het Midden-Oosten, vooral Syrië, en ze willen een positieve boodschap overbrengen.

Trudy Oldenhuis
Afbeelding bij 'Zingen tegen eenzaamheid bij het New Life Choir'
Rabee Al Mardini spreekt over het New Life Choir in de Der Aa-kerk in Groningen. Foto: Peter Wassing

Het was 2015 toen in het asielzoekerscentrum (azc) in Groningen enkele Syrische vluchtelingen besloten een koor op te richten. Want zoveel was er niet te doen in het azc en samen zingen verdrijft de tijd, dachten ze. En het was ook nog eens een mooie manier om beter Nederlands te leren. Het eerste optreden volgde op een sinterklaasavond voor de kinderen van het azc. Sinterklaasliedjes werden ten gehore gebracht, zonder dat alle koorleden precies wisten wie Sinterklaas eigenlijk was.

Dat was het begin van het New Life Choir, een koor bestaande uit vluchtelingen uit het Midden-Oosten, meestal Syrië. Van de oorspronkelijke oprichters zijn er nog drie bij het koor, dat op dit moment zestien leden heeft.

De muzikale leiding is sinds 2018 in handen van het echtpaar Rani Elias (43) en Karoun Baghboudarian (41), die in 2015 naar Nederland kwamen en daarvoor in Syrië speelden in het Nationale Symfonie Orkest. Rani als trompettist, Karoun als cellist. In Nederland rondden ze in 2018 hun masterstudie af aan het conservatorium in Groningen. “De muziek heeft ons geholpen”, zeggen ze daarover.

Enige bekendheid kreeg het koor in 2016, toen het een videoclip opnam met een eigen versie van het lied Ik hou van jou, met coupletten in zowel het Nederlands als het Arabisch. In 2018 trad het New Life Choir met dit lied op bij het tv-programma Holland’s got Talent. In 2019 maakte het koor een videoclip met het lied Mag ik dan bij jou van Claudia de Breij, ook in Arabisch en Nederlands. De clip, opgenomen in Meerstad, ging viral.


Optredens had het koor genoeg, totdat corona roet in het eten gooide en de koorleden noodgedwongen thuiszaten. Dat was voor sommige koorleden meer dan alleen maar wat ongezellig.

Want het New Life Choir is niet alleen een groepje mensen dat samen zingt, het is ook een lotgenotengroep waar iedereen een vergelijkbaar verhaal heeft en tegen vergelijkbare problemen aanloopt. Een groep waarvan de leden elkaar helpen en stimuleren, waar ze vaak aan een half woord genoeg hebben om elkaar te begrijpen. En het is een plek om op de wekelijkse repetities op vrijdagavond weer even onbekommerd te praten in de eigen moedertaal, het Arabisch.

Eenzaam

Hoe belangrijk dat allemaal is, vertelde koorlid Rabee Al Mardini (28) eind september op de bijeenkomst Share the Journey van bisdom Groningen-Leeuwarden in de Der Aa-kerk in Groningen. De bijeenkomst was georganiseerd naar aanleiding van de oproep van paus Franciscus om vluchtelingen welkom te heten.

Tegenover de enkele tientallen aanwezigen in de Der Aa-kerk ondersteunde Karoun met zachte celloklanken de woorden van Rabee (foto). “Ik vluchtte naar Nederland, ik was alleen. Ik dacht: ik moet zo snel mogelijk de taal leren, een baan vinden, integreren. De taal leren lukte. Maar vrienden maken lukte niet.”

Wat doet een jonge kerel die vrienden wil maken en andere mensen ontmoeten? “Ik ging naar de sportschool. Geen goed idee. Iedereen had oortjes in en was bezig.” Nieuw plan: “Ik dacht: ik moet uitgaan, dan ontmoet ik nieuwe mensen. Dus ik ging ’s avonds uit, naar de stad, in mijn eentje naar cafés. Maar dat mislukte ook. Mijn Nederlands was niet goed genoeg om ontspannen een gesprek te voeren.”

Lees ook: Ook Jezus Christus was gedwongen te vluchten

En dat was het moment, vertelt Rabee in de kerk, dat hij de moed verloor. Dat hij eenzaam werd en zich alleen voelde. “De muren kwamen op mij af.” Treurige celloklanken klinken in de kerkzaal.

Rani Elias en Karoun Baghboudarian tijdens het optreden in de Der Aa-kerk. Foto: Peter Wassing


Maar toen nodigde iemand hem uit om eens langs te komen bij het New Life Choir. Rabee: “Ik dacht: ik zingen? Nee joh, niks voor mij. Maar ik ging naar de repetitie en mocht meteen tussen de koorleden in staan. Zij begonnen te zingen, ik te schreeuwen.” Valse tonen klinken uit de cello van Karoun.

Na die eerste repetitie ging Rabee met enkele koorleden de stad in. En voor het eerst in lange tijd voelde hij zich ergens thuis. Later zegt hij daar over: “Het was alsof ik op een berg kwam en kon schreeuwen, vrijheid kreeg. Alsof ik nieuw leven kreeg.”

In de Der Aa-kerk vertelt hij de aanwezigen: “Het koor gaf mij zelfvertrouwen en nieuwe contacten, ook onder Nederlanders. En ik leerde zelfs zingen. Hoor maar: do-re-mi.” De cello speelt zachtjes mee.

Doorgaan

Het is die gedrevenheid en het enthousiasme die ook Mohammed Hasan (43) aanspreken. Anders dan de meeste koorleden woont hij al 22 jaar in Nederland. Hij ontvluchtte Syrië in de jaren negentig, mede vanwege zijn Koerdische achtergrond. “Maar dat maakt op het koor allemaal niet uit. Arabisch of Koerdisch, christen of moslim, op het koor maakt het niet uit wie je bent.”

Kijk naar Rabee. Hij is hier alleen, heeft hier geen familie. Dat is moeilijk, maar hij gaat toch door

Positief zijn en elkaar helpen, dat doen ze bij het New Life Choir. “Iedereen is enthousiast”, vertelt Mohammed. “Terwijl iedereen ook een eigen moeilijk verhaal heeft, over vluchten uit Syrië en problemen waar je in Nederland tegen aanloopt.” Mohammed zelf heeft bijvoorbeeld een gezin in Nederland, maar Rabee is hier alleen. Contact met zijn familie in Syrië heeft hij wel, maar gemakkelijk is dat niet altijd. Rabee: “Er is daar niets, geen toekomst. En ik kan hen niet goed helpen vanaf hier.”

Maar in die zorgen en problemen willen de koorleden niet blijven steken, zegt Mohammed. “Kijk naar Rabee. Hij is hier alleen, heeft hier geen familie. Dat is moeilijk voor hem, maar hij gaat toch door. En dat doen we allemaal op het koor. We willen positief zijn, iets teruggeven aan Nederland. En we willen laten zien dat Syrië meer is dan alleen maar een land van oorlog en ellende. Bij een optreden vragen mensen heel vaak: hoe is het in Syrië? Dan vertellen we daarover.”

Koning

De lockdown in het voorjaar was “heel zwaar”, vertelt Rabee. Online gingen de repetities door, maar hij miste het contact met de andere koorleden. Mohammed, die in januari bij het koor kwam, had door de lockdown nog geen enkel optreden meegemaakt. Die waren immers allemaal geschrapt.

Optreden in de Lichtfabriek in Haarlem. Foto: Jorrit Lousberg


Tot 8 oktober dan. Want toen mocht het koor toch weer optreden, in de Lichtfabriek in Haarlem, ter gelegenheid van het tachtigjarige bestaan van het Prins Bernhard Cultuurfonds. Coronaproof, het publiek en koor op anderhalve meter afstand van elkaar, en met een groot scherm boven het podium. Daarop werd de videoclip van Mag ik dan bij jou vertoond.

En onder het publiek: koning Willem-Alexander zelf. ‘Het was spannend’, appt Rabee na het concert. ‘Zingen voor de koning is speciaal. Maar het is goed gegaan.’

Het New Life Choir geeft vluchtelingen en luisteraars blijdschap

Ze kwamen hier als vluchteling en werden gastvrij onthaald. Daarvoor willen Rani Elias en Karoun Baghboudarian iets teruggeven aan Nederland.



Deel dit artikel