Tasje aan de deurklink

In een achterstandswijk slaat een crisis altijd extra hard toe. Maar er kan ook iets worden gedaan, vooral voor de kinderen.

Koos van Noppen
Afbeelding bij 'Tasje aan de deurklink'
600 linnen tasjes volgestouwd met leuke dingen voor kinderen, daar worden ze blij van. Foto IZB

Een werkdag in coronatijd: Jan Waanders, missionair werker in een achterstandswijk in Groningen, weet het beeldend te schetsen. Met vrijwilligers van Het Pand deelde hij zeshonderd tasjes uit aan kinderen in de buurt. "Als je al arm was, heb je in een crisis niet veel te verliezen."

De werkdag begon met tasjes vullen. Met vijftien mensen zeshonderd linnen tasjes volstouwen met leuke dingen voor kinderen. Stoepkrijt, stiften, kleurplaten, een ‘droomkubus’ en nog zo wat. Jan: "We hebben een langlopend project waarin we met kinderen in gesprek gaan over dromen: wat is jouw droom? Wat droom je voor je leven? En voor de wijk?"

Als je al arm was, heb je in een crisis niet veel te verliezen

Het rondbrengen van de tasjes was een ervaring op zich. "Groot voordeel van de crisis: iedereen is thuis. Je hangt een tasje aan de deurklink, neemt anderhalve meter afstand en wacht tot er open gedaan wordt. We hadden via-via lijsten waar de kinderen wonen. Dankbare reacties, natuurlijk. Een verzetje. Even een praatje aan de deur."

Video-vergadering

Het idee van de tasjes was op eerste corona-dag ontstaan, tijdens een video-vergadering met ambtenaren van het stadhuis. Anneke, vrouw van Jan, opperde het al eerder voor Het Pand en er werd meteen enthousiast op gereageerd. De gemeente betaalt alles. "De gemeente Groningen is sowieso erg blij met ons netwerk in de wijk. Zo zeer zelfs, dat ze bijdragen aan mijn salaris."

Groot voordeel van de crisis: iedereen is thuis. Je hangt een tasje aan de deurklink, neemt anderhalve meter afstand en wacht tot er open gedaan wordt

Inmiddels is een nieuwe ronde tasjes in de maak. Voor Palmpasen, nu de viering in Het Pand niet kan doorgaan, krijgen de kinderen spullen thuisbezorgd.

Jan: "Iedereen probeert zich zo goed en zo kwaad als het gaat door deze tijd heen te slaan. Als je al arm was, heb je in een crisis niet veel te verliezen. Er zijn kinderen bij wie het thuis echt niet goed gaat, voor hen is een speciale corona-bso (buitenschoolse opvang) geregeld, omdat het anders voor hen ondraaglijk zou zijn. Dat is wel heftig ja. Gisteren zag ik een bakfiets, met een paar kinderen. Geen anderhalve meter afstand, denk je dan bezorgd, vanwege het risico. Aan de andere kant: de ene nood nog groter dan de andere."

Online videospelletjes

De vieringen van Het Pand zijn vervangen door opgenomen videootjes. De contacten tieners verlopen via snapchat. "We spelen online voetbalspelletjes. Zo nu en dan ontploft m’n Whatsapp, en dan lees ik tientallen berichtjes die ze onderling uitwisselen. Zo blijven we met elkaar in verbinding. "

Er zijn kinderen bij wie het thuis echt niet goed gaat. Voor hen is een speciale corona-bso geregeld, omdat het anders voor hen ondraaglijke zou zijn. Dat is wel heftig, ja

"En als ik ’s morgens de hond uitlaat, loop ik bewust steeds een andere route en zwaai ik naar kinderen achter het raam, of op een balkon. Dan weten ze dat ik er ben."


Koos van Noppen is hoofd communicatie van de IZB

Deel dit artikel