Column

  • 1 maand geleden
  • column
  • Shari van den Hout
Shari van den Hout

Prostitutie heeft aandacht nodig van de politiek

Sommige politieke partijen willen vooral minder regels voor sekswerk, oog voor de schaduwzijden hebben zij niet. Zelfregulering is inderdaad het beste. Maar als dat niet lukt, heeft de overheid wel degelijk een taak.

Wie worden onze nieuwe volksvertegenwoordigers in de Tweede Kamer? Dat is een vraag die mij bovenmatig bezighoudt.

Tijdens deze verkiezingsperiode merk ik bij mezelf minder bekommernis over wie in Vak K (het kabinet) komen, maar meer over wie er tegenover Vak K komt te zitten. Want het parlement is tenslotte de basis van onze democratie.

Hoe pathetisch het ook mag klinken, ik hoop op honderdvijftig mensen die zich door het volk geroepen weten tot een ambt. En die gekozen zijn door selectiecommissies die afgegaan zijn op deskundigheid op de vele complexe beleidsthema’s. In het bijzonder mensen die zich gebonden weten aan een partijprogramma en tegelijkertijd dualisme hoog in het vaandel hebben staan. En geen parlementariërs die oppositie voeren om persmomenten te scoren.

Behalve visie op grote thema’s die iedereen bezighouden, zocht ik naar de partijvisies op (vrouwen in) de prostitutie. Wat voor ‘kleur’ zien politieke partijen het meest en waar zijn zij kleurenblind voor?

Kijkt een partij enkel naar ‘groen’: de veelal in Nederland geboren en getogen vrouw, die er bewust voor kiest als ondernemer haar eigen inkomen in de seksindustrie te verdienen? Of vooral naar ‘rood’, dat wil zeggen naar de binnenlandse mensenhandel binnen de prostitutie?

En heeft een partij oog voor ‘blauw’: veelal vrouwen met een sociaaleconomische achterstand die uit liefde voor hun kinderen of opoffering voor de familie in de prostitutie zitten, omdat zij geen alternatieven zien? Blauw zit tussen groen en rood in.

Prostitutie is ook een beleidsterrein waarop de overheid een schild dient te zijn

De programma’s van zogeheten progressieve partijen zoals GroenLinks en D66 maken een speerpunt van volledige decriminalisering van sekswerk. Zij willen niets weten van strafbaarstelling van pooiers of van klanten die kunnen weten dat een vrouw daar onvrijwillig is. Ook een registratie die bijdraagt aan een transparante branche, vinden zij ongewenst, al leggen ze niet uit waarom.

Bij de huidige regeringspartijen die niet gelijk als progressief te boek staan, is het beeld niet eenduidig. De ChristenUnie lijkt goed oog te hebben voor het ‘blauwe’ deel van de prostitutie en is scherp op mensenhandel. Die partij erkent het bestaan van machtsongelijkheid, economische ongelijkheid en genderongelijkheid, en kiest voor strafbaarstelling van dwang en uitbuiting. En voor beleid dat minderjarigen tegen ruilprostitutie beschermt en uitstapprogramma’s verbreedt naar scholing en schuldhulpverlening.

Het CDA handhaaft vooralsnog de status quo, in combinatie met ferm optreden tegen binnenlandse mensenhandel. De VVD besteedt in haar verkiezingsprogramma geen woord aan prostitutie.

Deze vergelijking van verkiezingsprogramma’s op prostitutie leverde mij twee ijkpunten op. Ten eerste dat het voor een betere positie van vrouwen in de prostitutie van belang is dat de overheid regulering of zelfregulering van de branche bevordert.

Maar prostitutie is ook een beleidsterrein waarop de overheid een schild dient te zijn. Op de webpagina De naakte waarheid vertellen vrouwen wat zich in de branche afspeelt. Wellicht een tip voor de kiezer die een overheid wenst die waar nodig reguleert en vrouwen een vrije keuze gunt.


Kleurenblindheid in de prostitutie

Niemand kan uitspraken doen die voor iedere vrouw gelden, ook niet over vrouwen in de raamprostitutie. Wat zij vinden van prostitutie hangt af van het perspectief van de vrouwen zelf.


Shari van den Hout is zelfstandig beleidsadviseur en coach, beleidssecretaris bij PKN Den Haag, en vrijwilliger bij Present en St. De Haven