Column

  • 6 maanden geleden
  • column
  • Shari van den Hout
Shari van den Hout

Midden in de winternacht

De decembermaand is voor sommige mensen een zware periode. Voor buitenlandse vrouwen in de prostitutie bijvoorbeeld. En in deze tijd is het moeilijker dan ooit.

De wintertijd brengt mij linea recta naar melancholie, het gevoel van ontworteld zijn, een onvervuld verlangen naar de jaren van mijn jeugd.

Niet samenzijn met familie is ongetwijfeld het grootste gemis. Melancholie die ik zelf versterk door eindeloos de Caribisch-Groningse zangeres Izaline Calister te draaien. ‘Als de kou inzet en het in mijn beleving allemaal lastig is, ben ik God dankbaar dat de herinnering aan mijn jeugd in de warmte troostrijk is.’

Missen en tegelijk dankbaarheid. Dankbaar voor de mensen in mijn leven die dat gevoel zelf niet kennen, maar met wie ik in alle openheid de kerstdagen beleef.

December is ook de periode waarin ik het diepst de verbondenheid met buitenlandse vrouwen in de prostitutie merk. Vrouwen uit Latijns-Amerika die uitvoerig over dat gemis vertellen of enkel zeggen: jij snapt precies hoe ik me voel. Gesprekken waarin het woord melancholie regelmatig maar niet lichtvaardig valt.

De voorzichtige stap van De Haven om een kerstviering te organiseren, bleek een schot in de roos

Stichting De Haven probeert zo dicht mogelijk bij de december-beleving aan te sluiten. Half december trekken we als vrijwilligers met een gitaar de prostitutiestraten in. Dat doen we nu al 18 jaar. Eventueel ongemak verdwijnt als sneeuw voor de zon als wij ‘Stille Nacht, Heilige Nacht’ in vijf talen zingen, vrouwen een badlaken omslaan en vlug uit hun peeskamer komen om zusterlijk mee te zingen.

De voorzichtige stap van De Haven om een kerstviering te organiseren, bleek een schot in de roos. Dit helpt omdat vrouwen en transgenders ergens naartoe kunnen waar ze met elkaar het geloof kunnen vieren. Het blijkt troostvol in een periode zonder de nabijheid van familie, die vaak niet eens weet dat de baan in Europa geen baan als kamermeisje is. Inmiddels hebben we dat al een paar jaar gedaan.

Ook dit jaar zijn er vrouwen die met Kerst terug willen naar hun kinderen en ouders in het buitenland. Ook al is dat een stuk spannender, nu met corona. Als het niet lukt, vertellen vrouwen zich met Kerst extra alleen en ongezien te voelen.

Al jarenlang zijn er Haven-vrijwilligers die zeggen: schuif anders bij mijn familie aan. Maar dat lukt niet. Er is angst voor de typisch Nederlandse vraag: wat doe jij voor werk?

En al die jaren zit ik aan onze Kersttafel, denkend aan ‘Maria’ die alleen is met haar melancholie, gevangen in schaamte. En elke Kerst wens ik alle ‘Maria’s’ in vijf talen toe dat het licht van Kerst mag doorbreken in haar leven: Sta op, vriendin, en schitter!

 

Shari van den Hout is zelfstandig beleidsadviseur en coach, beleidssecretaris bij PKN Den Haag, en vrijwilliger bij Present en St. De Haven