‘Mensen zullen weer opstaan in Beiroet’

Christelijke hulporganisaties verleenden snel na de ramp in Beiroet noodhulp voor de getroffenen. Er is meer geld nodig, voor eten en onderdak. Een woordvoerder vertelt over de situatie.

Lodewijk Born
Afbeelding bij '‘Mensen zullen weer opstaan in Beiroet’'
Zicht op de verwoesting in Libanon, na de ontploffingen in de haven op 4 augustus. Foto: ANP

Vrijdag vindt de nationale actie plaats voor de ramp in Beiroet. Het Christelijk Noodhulpcluster, dat bestaat uit de samenwerkende organisaties Dorcas, EO Metterdaad, Red een Kind, Tear, Woord en Daad en ZOA, startte vorige week al een eigen inzamelingsactie voor de slachtoffers van de ramp. De organisaties begonnen na de ramp met het verlenen van noodhulp en zijn samen met hun partners ter plaatse.

In de komende maanden willen ze de slachtoffers van de ramp helpen er weer bovenop te komen na de enorme explosie van 4 augustus, die Libanon zo verwoestend trof. Woordvoerder Siebrand Wierda vertelt over de impact van de ramp.


 Het is ruim een week geleden dat de ramp in Beiroet plaatsvond. Wat kunt u vertellen over de actuele situatie?

“Er zijn nog altijd duizenden gewonden en ongeveer tweehonderd doden. De explosie heeft een enorme ravage aangericht in de stad. Meer dan 300.000 mensen zijn in een klap dakloos geworden. De ontploffing is voor de Libanese bevolking de zoveelste ramp, want het land verkeert in een politieke en economische crisis.”

 

Waar is nu behoefte aan?

“Eten en onderdak. Door de slechte economische situatie was het voor de Libanezen al lastig om aan voldoende eten te komen. Deze ramp heeft het er niet gemakkelijker op gemaakt. Daarnaast is er een grote behoefte aan tijdelijk onderdak en het repareren van huisvesting. Eerste levensbehoeften dus. Maar ook traumaverwerking is enorm belangrijk, de mensen zijn zeer aangeslagen.

De ontploffing is voor de Libanese bevolking de zoveelste ramp, want het land verkeert in een politieke en economische crisis

 Wie de beelden ziet van de verwoestingen, ziet een oorlogsgebied. Wat hebben jullie in deze eerste dagen kunnen doen?

“Van de samenwerkende organisaties in het Christelijk Noodhulpcluster is Dorcas als enige zelf in de stad aanwezig met een kantoor en medewerkers. Tear heeft er twee partners met wie intensieve samenwerking is.”

“Onze lokale medewerkers waren vorige week dinsdagavond helemaal in shock. Gelukkig zijn ze ongedeerd gebleven, maar sommige familieleden en vrienden van hen zijn wel gewond geraakt. Toch hebben ze de volgende dag de mouwen opgestroopt en zijn ze aan de slag gegaan. Ze hebben bergen werk verzet om in kaart te brengen wat de behoeften zijn en hebben psychosociale hulp verleend.”

 

Begrafenis van een christelijke verpleegster in Beiroet, die omkwam als gevolg van de explosies. Foto: ANP


Wat is het indrukwekkendste verhaal wat u de afgelopen dagen hebt gehoord?

“Dan moet ik direct denken aan het verhaal dat onze collega’s uit Beiroet met ons deelden over Lama, een meisje van vijf jaar dat door de explosie een oog is kwijtgeraakt. Lama is een vluchteling uit Syrië. Ze woont in een wijk vlakbij de haven van Beiroet.”

“Onze collega’s ontmoetten Lama in het ziekenhuis. Terwijl ze in gesprek waren met de ouders, trok het meisje een van hen aan de mouw met de vraag: ‘Kom je naast me zitten en mag ik je dan een verhaaltje vertellen?’ Lama vroeg het zo enthousiast dat onze collega dacht dat ze een leuk verhaaltje wilde vertellen. Maar in plaats daarvan vertelde Lama hoe ze met haar broers en zussen aan het spelen was toen ze ineens een enorme klap hoorden. Haar moeder pakte haar haastig op en op dat moment volgde er een tweede, grotere explosie...”

“Hoewel Lama’s moeder zich over haar heen wierp, kwam er een glasscherf in haar oog. Glimlachend deelde Lama haar verhaal. Onze collega was vol verbazing: hoe kan ze dit verhaal zo vredig en krachtig vertellen, terwijl net daarvoor een oog bij haar verwijderd is? Dit verhaal raakt me. Ze is slachtoffer van een ramp die niet had hoeven gebeuren. En toch blijft ze glimlachen.”

Beiroet is een stad met een smeltkroes aan religies. Ook met veel verschillende groepen christenen. Hoe hebben jullie met hen contact?

“Wij werken niet specifiek of alleen onder christenen, maar we zijn er voor iedereen die hulp nodig heeft. We richten ons op de meest kwetsbare mensen, bijvoorbeeld vluchtelingen die vanuit Syrië naar dit land zijn gekomen en de allerarmste Libanezen. In Libanon is op dit moment een op de vier mensen vluchteling.”

Lama is slachtoffer van een ramp die niet had hoeven gebeuren. En toch blijft ze glimlachen. Dit verhaal raakt me 

De ramp in Beiroet vindt midden in de zomer plaats, half Nederland is nog met vakantie en de focus ligt op corona. Hoe voorkomen we dat dit een vergeten ramp wordt?

“We doen er alles aan om deze ramp onder de aandacht te brengen. We delen veel online. Op die manier kunnen we veel mensen, ook de Nederlanders die op vakantie zijn, bereiken. En gelukkig merken we dat mensen geraakt worden door deze ramp en art hebben voor het werk van het Christelijk Noodhulpcluster. We krijgen veel steunbetuigingen en mensen bidden voor ons werk.”


De vijfjarige Lama blijft glimlachen, al verloor ze door de ramp een oog. Foto: Dorcas


 Er wordt ook veel gesproken over de corruptie. Hoe weten mensen dat hun gift op een goede manier wordt besteed.

“Die vragen en zorg horen we veel. Maar wij werken niet via de overheid. Al het geld dat wordt gegeven gaat via de hulporganisaties rechtstreeks naar de mensen die het echt nodig hebben. Wij delen zelf voedsel uit of verstrekken geld om eten te kopen, we helpen bij het vinden van tijdelijk onderdak en we geven psychische steun aan mensen die getraumatiseerd zijn.”

Het moet in Beiroet van heel ver komen, maar ook daar kunnen de mensen opstaan. Dat is ook de boodschap van de Bijbel: dat er een nieuwe toekomst is

“Er gaat geen geld naar de Libanese overheid. Nu de Libanese regering deze week is afgetreden kan ons werk ook gewoon doorgaan. Als hulpverleningsorganisaties verantwoorden we jaarlijks hoe we elke gekregen euro hebben besteed. Dat is openbaar voor iedereen en staat in onze jaarverslagen.”

 

Bezitten de Libanezen genoeg veerkracht om hier boven op te komen? Zeker nu ze al midden in een economische crisis zitten en corona ook daar de samenleving ontwrichtte.

“Ja, dat geloof ik. Denk aan onze collega’s: zij startten de dag na de explosie met noodhulp. Of aan Lama: blijvend getekend, maar met veerkracht. Het moet in Beiroet van heel ver komen, maar ook daar kunnen de mensen opstaan. Dat is trouwens ook de boodschap van het evangelie uit de Bijbel: dat er een nieuwe toekomst is. Laten we voor de getroffenen in Beiroet bidden en hen bijstaan om te werken aan die nieuwe toekomst.”


www.christelijknoodhulpcluster.nl

Deel dit artikel