Column

  • 1 jaar geleden
  • column
  • Mirjam van ’t Veld
Mirjam van ’t Veld

Een spiegel voor zorgpersoneel

Medische specialisering heeft ons veel gebracht. Maar een mens is meer dan zijn ziekte of aandoening.

Soms heb je als bestuursvoorzitter van een ziekenhuis het voorrecht om met inspirerende mensen kennis te maken. Zo meldde Anneke Polman zich bij mij. Ik wist: energieke vrouw die in de rolstoel terecht kwam en die haar ervaringen wil delen. 

En nee, ze was geen patiënt in ons ziekenhuis geweest. Maar ik ben altijd nieuwsgierig naar veerkrachtige mensen die buitengewone ellende kunnen omkeren in iets dat hen kracht geeft. Ik hoopte op iemand die ons een spiegel kon voorhouden. Wat kunnen we in de zorg van haar ervaringen leren? En zo maakten we op een vrijdagmiddag kennis met elkaar.

Nog maar twee jaar geleden was Anneke een gezonde vrouw die midden in het leven stond. Goed in haar werk, moeder van twee kinderen, een natuurliefhebber. Tot een graafmachine haar overreed en haar beide benen in gruzelementen achterliet. Vanaf dat moment werd ze vooral patiënt. 

Ik ben altijd nieuwsgierig naar veerkrachtige mensen die buitengewone ellende kunnen omkeren in iets dat hen kracht geeft

Het was een bijzondere en nare ervaring. Die rol bleek haar niet op het kapotte lijf geschreven. Ze is door een diep dal gegaan, waarin ze haar (niet altijd begrepen) humor als wapen inzette.

Inmiddels is ze uit de rolstoel en loopt ze met een brace. Het gaat relatief goed met haar en ze bruist weer van de energie. Haar vaak hilarische ervaringen als patiënt zette ze om in een humoristisch boek. Zo bleef ze uit de slachtofferrol en kunnen anderen er zelfs wat van opsteken.

En wat is nu de les voor de zorg? Toch wel dat we doorschieten in steeds verdergaande specialisering. Ergens snap ik dat wel. Onze zorgprofessionals zijn zo goed omdát ze zo specialistisch werken. En het zegt ook niks over de oprechte intenties van elke zorgverlener. Ook dat beaamde Anneke. 

Wat is nu de les voor de zorg? Toch wel dat we doorschieten in steeds verdergaande specialisering

Helaas is deze ontwikkeling niet alleen ingegeven door motieven van kwaliteit, maar ook door de druk van externe verantwoording. We kennen de kracht van protocolleren en administreren. Maar soms vernauwt het de blik en kijken we teveel naar afzonderlijke klachten, onderzoeken en behandelingen en daardoor minder naar het geheel en dus naar de mens achter de aandoening. Dat Anneke voor haar linkerbeen een andere arts had dan voor haar rechter, zegt al genoeg. 

Daarom is het zo goed dat dit soort verhalen worden gedeeld. Zodat we een blik in de spiegel kunnen werpen en ons blijven realiseren dat elke patiënt zijn aandoening heeft, maar bovenal mens is, en dus uniek.


Mirjam van ’t Veld is voorzitter raad van bestuur Ziekenhuis Gelderse Vallei