Hoe de coronacrisis laat zien dat ons leven anders moet

De coronapandemie is helemaal geen straf van God. Het is een plaag die we misschien wel over ons zelf hebben afgeroepen, schrijven Carlos de Bourbon de Parme, Sylvester Eijffinger en Paul van Geest in hun boek ‘Wat is wijsheid?’.

Pieter Anko de Vries
Afbeelding bij 'Hoe de coronacrisis laat zien dat ons leven anders moet'
De coronacrisis heeft ons laten zien dat ons leven moet veranderen. Foto: ANP

Prins Carlos de Bourbon de Parme (zoon van prinses Irene) houdt zich bezig met duurzame veranderingen. Sylvester Eijffinger is emeritus-hoogleraar Financiële Economie aan Tilburg University en gasthoogleraar aan Economics Department van Harvard University. Paul van Geest is onder meer hoogleraar Kerkgeschiedenis en Geschiedenis van de Theologie aan Tilburg University. Dit onverwachte trio schreef samen Wat is wijsheid? Enige gedachten over de natuur, de economie en de zin van het leven na de coronacrisis.

Ze zijn het er duidelijk over eens: de coronacrisis heeft ons laten zien dat het leven anders moet. Het boekje (nog geen 65 pagina’s) laat zich lezen als een geloofspamflet.

Veel van wat we gewend zijn te doen, kan niet meer na corona. Zoals goedkoop vliegen om bij wijze van spreken even boodschappen te doen in Milaan

Zo brengen de auteurs in drie verschillende hoofdstukken hun visie naar buiten: economie, natuur en theologie zijn de thema’s. Overigens staat er niet bij wie welk hoofdstuk heeft geschreven, maar dat moet wel te raden zijn, als je kijkt naar de expertises van iedere schrijver.

Eijffinger zegt in een interview naar aanleiding van de uitgave van het boekje dat veel van wat we gewend zijn te doen, niet meer kan na corona. “Zoals goedkoop vliegen om bij wijze van spreken even boodschappen te doen in Milaan. Een economie moet groeien, maar niet door meer en meer massaconsumptie. Het moet naar een circulaire economie die duurzaam is.”

Hier is geen woord Spaans bij. De econoom, aan het CDA verbonden, laat zonder schroom het achterste van de tong zien.

Religieuze grondslag

Van Carlos was bekend dat hij in de voetsporen van zijn moeder zich inzet voor duurzame veranderingen en dat de natuur ons als leerschool moet dienen. In een interview bekent hij dat Irene het boekje heeft gelezen en met de strekking instemde.

Het boek heeft een duidelijke religieuze grondslag. In het hoofdstuk over de economie komt Jezus’ vergelijking van de verloren zoon ter sprake als het erom gaat of we wel of niet de zuidelijke Europese landen moeten helpen.

Wij kunnen God principieel niet kennen; daarover zijn de drie Abrahamitische godsdiensten het eens

Ook het hoofdstuk dat over de natuur gaat is doordrenkt met religieuze noties. ‘Er zijn goede virussen en slechte virussen in de ordo naturae. Zo is dat door een ondoorgrondelijk scheppend Mechanisme gewild’, staat er, waarin nogmaals niet duidelijk wordt gemaakt wie wat heeft geschreven.

Barmhartig

Een interessante vraag die in het boekje wordt opgeworpen is de kwestie over de coronapandemie als straf van God kan of moet worden gezien, zoals in sommige geloofsgemeenschappen of door sommige predikers wordt gesteld. Het antwoord is ondubbelzinnig ‘nee’.

Wij kunnen principieel God niet kennen; daarover zijn de drie Abrahamitische godsdiensten het eens. We brengen ons zelf door onverantwoordelijke levenswijzen in gevaar. ‘De fundamentalistische visie, waarin de verspreiding van het coronavirus onomwonden als straf van God wordt gezien is dus eigenlijk heel vreemd.’

Als je al een woord aan God moet koppelen dan is dat - met zeer grote aarzeling en gebrekkigheid - ‘barmhartig’. En daarom is ook barmhartigheid ten opzichte van de ander geboden.


‘Wat is wijsheid?’ Carlos de Bourbon de Parme, Sylvester Eijffinger en Paul van Geest. Adveniat, 14,90 euro


Deel dit artikel