Weg met onze reislust en koopdrift

De stikstofcrisis is ons aller probleem, niet alleen van de boeren en de bouw.
Ons land heeft te maken met een stikstofcrisis. Niemand had ervan gehoord en nu kun je geen krant openslaan of het gaat erover. Heel gek is dat niet. Jarenlang heeft Nederland geprobeerd met het zogenaamde Programma Aanpak Stikstof (PAS) economie en ecologie met elkaar in evenwicht te brengen. Het leek te mooi om waar te zijn en dat is ook gebleken. Niet voor niets heeft de rechter er een streep door gezet. 

God gaf ons de verantwoordelijkheid zorg te dragen voor Zijn schepping. Dat betekent zorgen voor balans tussen de ambities, dromen en wensen van mensen, en de ruimte en bescherming die de natuur nodig heeft. Het is aan ons om te kiezen voor het goede leven met elkaar en met de natuur. Die balans is scheef. We hebben in dit land jarenlang met de mond beleden dat we natuur willen beschermen, maar er vervolgens te weinig aan gedaan.

Eerst en vooral werd de overheid aangesproken op haar handelen. De Raad van State heeft geconcludeerd dat de stikstofwetgeving die er lag, de natuur onvoldoende heeft beschermd. Die uitspraak was pijnlijk, maar ook glashelder en eerlijk. Het is nu ook aan de overheid om keuzes te maken. 

‘Niet alles kan’ is het eerste rapport van de commissie Remkes die adviseert over hoe nu verder. De landbouw, het wegverkeer, de industrie, de luchtvaart… allemaal zullen ze maatregelen moeten nemen om meer in balans met de natuur te komen.

Zo kwam het dat we in Nederland overdag 100 km per uur gaan rijden. En daarmee worden we ineens allemáál aangesproken op ons gedrag. Ik denk terecht. Onze geldingsdrang, reislust en koopdrift zijn grenzeloos en dat gaat ten koste van de natuur en van onszelf. Als we de natuur willen behouden, als we duurzaam het goede leven willen leven, zullen we ook zelf andere keuzes moeten maken.  

Gelukkig zijn er veel christenen die zich inzetten voor de bescherming van de natuur. Een organisatie als A Rocha inspireert mij om op zoek te gaan naar God in Zijn schepping. Maar zijn we ook bereid daadwerkelijk ons leven te veranderen? Geestelijk gezegd, om ons te bekeren? Martine Vonk, die onlangs veel te jong overleed, hield ons voor om te genieten van genoeg. Een oproep die in deze tijd van overvloed misschien wel passender, maar ook moeilijker is dan ooit.

De stikstofcrisis zet ons op een kruispunt. Aan ons allemaal de opdracht om te zorgen voor een nieuwe balans. Laten we zorgen voor Gods schepping en genieten van het goede dat Hij ons geeft.

Carla Dik-Faber is lid van de Tweede Kamer voor de ChristenUnie.

Het Goede Leven Word abonnee van Het Goede Leven

  • Onbeperkt toegang
  • Gratis deelname 1 evenement
  • Wekelijkse nieuwsbrief