Als de werkelijkheid anders is dan het perfecte plaatje

Soms neemt de werkelijkheid een fors loopje met ons perfecte plaatje. Hoe blijf je dan overeind?
Tijdens mijn eerste baan als managementtrainee in de financiële dienstverlening, deed ik een rondje door het bedrijf. Ik hoorde een passievol betoog aan van een actuaris, dat enigszins beteuterd eindigde: “Maar toen klopte de werkelijkheid niet meer met mijn model.” Mijn (onuitgesproken) conclusie: je wordt kennelijk enigszins wereldvreemd, als je te lang met je neus in de boeken zit.
 
Toch is dit gesprekje me al die jaren blijven achtervolgen, als mijn werkelijkheid weer eens niet klopte met mijn beeld van de gewenste situatie, al ver voordat echtgenoot Paul van Geest in de context van zijn oratie refereerde aan deze thematiek. De grote vraag is vervolgens waar we ons door laten leiden: door het perfecte plaatje of door het leven zoals het zich aandient?
 
De dag dat ik in het ziekenhuis belandde, was zo’n testmoment. Het grote plan was een energiek en zinvol leven. De realiteit was dat ik achter het ziekenhuisraam zat. Geen hoge hakken maar sloffen. Geen strak geplande afspraken maar wachten op medici die tijd voor me hadden. Geen frisse lucht maar zuurstofslangen. 
 
Aan mij werd overgave gevraagd. Starend door het raam overviel het me: ineens waren werkelijkheid en model dezelfde geworden. De hele situatie was me overkomen, maar het was tegelijkertijd maar een situatie. Een verhaal. Een kwestie van beleving. Ik was veel meer dan dat wat me overkwam. Wat er gebeurde, kon dan wel van invloed zijn, maar wie ik ben, was veel meer dan dat. Ik had zelf de vrijheid te kiezen hoe ik tegen de situatie aan keek en die beleefde. 
 
Misschien was het wel mijn eigen persoonlijke vertaling in het klein, van de levenslessen die zo veel indruk op me gemaakt hadden van Edith Eger, overlevende van Auschwitz en schrijfster van De keuze – leven in vrijheid. Haar moeder zei in de trein die hen naar het concentratiekamp bracht: ,,Ze kunnen je alles afpakken, behalve je gedachten.” Daardoor, zo zei Edith Eger later, zou ze zich uiteindelijk vrijer voelen dan de bewakers die haar gevangen hielden.
 
Haar kracht was – en is – om niet te vragen ‘waarom ik’ maar ‘wat nu’. Haar les is dat je altijd een keuze hebt, namelijk hoe je met de situatie omgaat. Haar werkelijkheid week extreem veel af van elk denkbaar model. Wat een cadeau gaf ze vervolgens zichzelf: het vermogen om weer van het leven te kunnen genieten.
 
Keuzevrijheid, als brug tussen werkelijkheid en model, wellicht kan Paul daar een volgende keer verder op reflecteren en associëren.
 
Ingrid de Groen is vanuit haar eigen bedrijf werkzaam als interim-manager in de zakelijke dienstverlening en daarnaast bevlogen bestuurder & toezichthouder in het publieke domein.

Het Goede Leven Word abonnee van Het Goede Leven

  • Onbeperkt toegang
  • Gratis deelname 1 evenement
  • Wekelijkse nieuwsbrief