Barmhartigheid

Waarom voelen wij zo weinig compassie voor mensen die er in hun leven een zooitje van hebben gemaakt?
Sinds de rechter de uitspraak deed dat Nederland zich moet inspannen om 56 Nederlandse kinderen uit de kampen in Noord Syrië terug te halen, is de discussie in de media en in de politiek hierover weer losgebarsten.

De teneur van de discussie is dat het onveilig is voor Nederland om deze kinderen en hun moeders naar Nederland terug te halen. En dat de kinderen in erbarmelijke omstandigheden leven toch echt de schuld is van hun ouders.   

In de afgelopen weken heb ik ontmoetingen gehad met twee bijzondere mensen die daar een ander licht op laten schijnen. Paul Mbikayi, die 25 jaar geleden als vluchteling uit Congo naar Nederland kwam, noemde voorbeelden van mensen die de innerlijke kracht vonden om bij ‘de vijand’ iets goeds te vinden. Grote namen, zoals Nelson Mandela, die na 27 jaar gevangenschap vergevingsgezind was ten opzichte van het regime dat hem gevangen hield. Maar ook gewone mensen, zoals de broer van de zwarte man die de rechter vroeg of hij de politieagente mocht omhelzen die zijn broer had doodgeschoten. Een uitspraak van Paul Mbikayi bleef bij mij hangen: ,,In tijden van polarisatie helpt het humaniseren van de vijand ons om terug te komen in het centrum.”  

Ine Voorham, voormalig directeur van de stichting Leger des Heils Welzijns- en Gezondheidszorg en nu officier van het Korps Apeldoorn, noemde als belangrijke waarde van het Leger des Heils dat mensen steeds weer een nieuwe kans krijgen, ook als ze er telkens weer een zooitje van gemaakt hebben. Ze sprak haar bezorgdheid uit om onze samenleving, waarin mensen heel erg hun best moeten doen om gezien te worden en, zoals zij het uitdrukte ,,in hun wezen gekend te worden”. 

Vrouwen die naar Syrië zijn gereisd om zich daar aan te sluiten bij een terroristische organisatie, hebben er wat mij betreft een zooitje van gemaakt. Soms hebben zij anderen verschrikkelijke dingen aangedaan. Maar wat is er in onze samenleving gebeurd waardoor wij zo weinig compassie lijken te voelen voor mensen die er in hun leven een zooitje van gemaakt hebben? Zelfs politici van christelijk geïnspireerde partijen hoor ik niets zeggen over de opdracht uit de Bijbel om ,,zeventig maal zeven maal” te vergeven.

Ik gun deze kinderen en hun moeders een beter lot dan de modder en de kou in de kampen waar zij nu bivakkeren. Maar ik gun het onze samenleving ook dat we het begrip ‘barmhartigheid’ weer eens onder het stof vandaan halen. Daar worden we uiteindelijk allemaal gelukkiger van. 

Janny Bakker-Klein is voorzitter van de Raad van Bestuur van Movisie, kennisinstituut voor sociale vraagstukken.

Het Goede Leven Word abonnee van Het Goede Leven

  • Onbeperkt toegang
  • Gratis deelname 1 evenement
  • Wekelijkse nieuwsbrief