‘Jesus per minute’

Als Jezus’ naam niet vaak genoeg valt, kom je er bij sommige kerken niet in.
Veel christenen en kerken willen rechttoe rechtaan verkondigende liederen. Foto: ANP
Veel christenen en kerken willen rechttoe rechtaan verkondigende liederen. Foto: ANP
Singer-songwriter Paul Field uit Engeland was kort geleden te gast op een seminar van Continental Art. Hij heeft songs geschreven voor Cliff Richard en een lange lijst andere beroemdheden, zowel christelijk als niet-christelijk. Tijd dus, dat hij eens zijn licht liet schijnen op wat er in Nederland geschreven wordt aan nieuw christelijk materiaal.

In Nederland verschijnt veel materiaal in de categorie praise en worship. Paul Field vertelde met veel humor uit zijn eigen ervaring. Veel christenen en kerken blijken rechttoe rechtaan verkondigende liedjes te willen, in de zin van: ‘Jezus redt’. Liedjes die poëtischer zijn en diepere lagen hebben, liggen al snel lastiger.

Field vertelde dat hij in navolging van Jezus’ gelijkenissen heel wat songteksten heeft geschreven waar het woord ‘God’ of ‘Jezus’ niet in voorkomt, maar die mensen wel diep blijken te raken. Het ontbreken van God of Jezus leidde er echter toe dat hij bij sommige evangelische kerken niet meer mocht optreden…. Navraag leerde dat sommige van die kerken een soort commissie hebben die  sprekers en musici screent voorafgaand aan een eventueel gastoptredens. De commissieleden tellen letterlijk het aantal keren dat het woord Jezus in de muziek voorbij komt. Is dat minder dan een bepaald aantal, dan hoef je in die kerk niet meer op te treden.

Paul Field vertelde met een lach, dat hij toen een formule heeft bedacht voor ‘JPM’: Jesus per minute. Volgens zijn waarneming was het criterium van de kerken die hij onderzocht: minimaal 3 JPM’s wil een spreker of musicus mogen optreden. Een verhaal dat uiteraard veel gelach veroorzaakte op het seminar. 

Tegelijk was dit hilarische verhaal de aanleiding om eens kritisch te kijken naar de kwaliteit van de praise en worship. En inderdaad: hoe vaak wordt Jezus niet als stoplap gebruikt, zonder dat dat iets zegt over de kwaliteit van het lied. Naar mijn mening is een van de beste worship songs een lied dat ook door niet-christenen wordt gewaardeerd: The Magnificent van het album No Line on the horizon van U2. Het is een ongelooflijke mooie ode aan God, hoewel dat woord niet valt in het lied. 

Dat roept ook vragen op ten aanzien van het Liedboek dat in de kerken wordt gebruikt. Ook daarvoor zijn selectiecriteria gebruikt. Veel moois is daardoor buiten de boot gevallen. Met als resultaat dat kort na het verschijnen van het Liedboek een ander liedboek werd uitgebracht door het Evangelisch Werkverband. Ik ken de nodige kerken, die heel graag uit die bundel putten. De meeste kerken klutsen alles door elkaar: wat uit het Liedboek, een paar psalmen, wat uit het EW-liedboek, wat uit Opwekking.

Willen we soms niet te simpele eendimensionale richtlijnen, terwijl het leven heel wat complexer is? Vraagt het leven juist niet om de poëtische kracht van taal, verhalenvertellers (zoals Jezus) en de esthetische kracht van de kunsten?

Leen La Rivière is voorzitter van de International Association of Christian Artists.

Het Goede Leven Word abonnee van Het Goede Leven

  • Onbeperkt toegang
  • Gratis deelname 1 evenement
  • Wekelijkse nieuwsbrief