Minder overheid, meer samenleving

We kunnen wachten tot de overheid ons het land van melk en honing bezorgt. Of zélf aan de slag gaan.
Vrijwilligers delen maaltijden uit aan minderbedeelden en dak- en thuislozen in het No Budget restaurant in Utrecht. Foto: ANP
Vrijwilligers delen maaltijden uit aan minderbedeelden en dak- en thuislozen in het No Budget restaurant in Utrecht. Foto: ANP
Het goede leven. ‘Leven’ zie ik graag als werkwoord. Dan krijgt het ook meer verdieping, als een opdracht om in je leven het goede te zoeken.

Het goede in het leven zoeken kan soms best lastig zijn. Want wat is goed en voor wie zoek je het goede? Ik ben voorzitter van een partij die bij een open Bijbel politiek wil bedrijven. En ook in mijn dagelijkse leven wil ik mij laten leiden door wat de Bijbel mij aan richting meegeeft. In deze tijd is dat meer uitzondering dan regel. Hoe geef ik dan invulling aan het goede leven in mijn omgeving? In een samenleving waarin de Bijbel steeds minder een levend Boek is?

Ooit was het volk Israël weggevoerd naar Babel. In dat verre land voelden ze zich ontheemd - uiteraard. En dus zat men rustig af te wachten tot de terugkeer naar het land van melk en honing een feit zou zijn. De profeet Jeremia laat een brief naar de ballingen sturen (Jer. 29). Daarin roept hij op om niet bij de pakken neer te zitten maar aan het werk te gaan. Huizen bouwen. Het land bewerken. Aan de slag. Maar ook: bidden voor de stad en het land waarheen ze zijn gevoerd. En je inzetten voor de bloei van de stad, want dat is ook je eigen bloei! Dat is nog eens wat anders dan met een boekje in een hoekje. 

Steeds minder betrokken bij wie onze hulp nodig heeft

We leven in een samenleving waarin velen ontheemd zijn. Verweesd. Zich voelen als ballingen in hun eigen wijk, dorp, stad.  Ook ik woon in een buurt waar ik lang niet iedereen meer echt ken. Niet altijd weet wat er speelt. We hebben het allemaal druk. Met ons werk, de hobby’s, de vakanties, de smartphone. Maar bestaat niet het risico dat we ons hierdoor steeds meer afzonderen in ons eigen wereldje? Met steeds minder betrokkenheid op wie onze hulp, onze aandacht nodig hebben?

We leven in een welvarend land waar veel zaken goed geregeld zijn. Waar ons door instellingen en professionals veel zorg uit handen wordt genomen. Waar voorzieningen goed zijn. Daarom hou ik van ons land. Het is hier goed leven. En het is af en toe lekker makkelijk. Veel taken hebben we uitbesteed aan de overheid, die maar moet zorgen. En het is waar: voor elk probleem weten politici wel een oplossing te bedenken. En wat door de een als zorg en ontzorgen wordt gezien, ervaart de ander als uitdijende bemoeizucht van overheden en politici. Maar springen zij niet vaak in het gat wat wij met elkaar laten vallen?

Betrokkenheid begint dicht bij huis

Het goede leven doen we zelf, zijn we zelf. Het goede leven is een samenleving met aandacht voor elkaar. Dat begint vaak dicht bij huis. Soms heel klein. Door te bidden voor onze buren. Voor de wijk. Door ons in te zetten voor de stad of het dorp waarin we wonen. Misschien is het wel tijd voor minder overheid en meer samenleving.  Een samenleving met aandacht. Jeremia geeft een belofte: zoek je de bloei van de stad, dan kom je zelf tot bloei en ervaar je het goede leven.

Piet Adema is partijvoorzitter van de ChristenUnie.

Het Goede Leven Word abonnee van Het Goede Leven

  • Onbeperkt toegang
  • Gratis deelname 1 evenement
  • Wekelijkse nieuwsbrief