Eerlijke landbouw begint op het kinderbord

Als we boeren een goed inkomen gunnen, moeten we beginnen bij wat we onze kinderen voorschotelen, vindt Esther de Lange.
Minister Carola Schouten van Landbouw wil over naar kringlooplandbouw met een eerlijkere prijs voor boer en tuinder. Om die faire prijs te kunnen garanderen verwacht de minister - terecht - ook een bijdrage van de supermarkten, die met hun inkoopmacht nu nog vaak de boer het mes op de keel kunnen zetten. Toch vrees ik dat die eerlijke prijs nog lang op zich laat wachten wanneer we niet nóg dichter bij huis beginnen. 
 
Neem het menu dat onze kinderen in restaurants en cafés voorgeschoteld krijgen. In elk geval frieten, dan een keuze tussen kroket, frikandel en kipnuggets en eventueel wat schijfjes komkommer en een bakje appelmoes. Begrijpt u me niet verkeerd: er is niets mis met patat en ook ik ben een groot liefhebber van een kroket op zijn tijd. En als politica ben ik trots op de topkwaliteit van ons Europese voedsel en de hoogste standaarden voor voedselveiligheid, milieu en dierenwelzijn - wetten die we in het Europees Parlement maken. Maar als moeder van een achtjarige moet óók ik opboksen tegen de lokroep van bijna heilige drie-eenheid van het kindermenu: friet, kroket en appelmoes.

'Wat, geen frieten?!' 

Het kan ook anders, liet onze gezinsvakantie in Frankrijk ook dit jaar weer zien. Op weg naar het zuiden aten we onderweg in brasseries en restaurants. Na de eerste teleurstelling - “Wat, geen frieten?!” - at De Lange junior met smaak zijn varkensvlees met gebakken aardappels en wortels. En de volgende dag zijn kip in mosterdsaus met rijst. Net zoals de visfilet met doperwten en puree. Geen keuze uit van alles en nog wat, maar het menu van de dag, met ingrediënten uit de regio, van de markt en van het seizoen. Met een glas grenadine en een toetje. En dat alles voor minder dan de kosten van een gemiddeld menu bij de grote fastfoodketens. Goed hoeft dus niet duurder te zijn. 

Proeven, genieten, waarderen

Willen we een landbouw die voldoet aan de wensen die wij als samenleving stellen, dan vergt dat een betere prijs voor boeren en tuinders. Maar die eerlijke prijs komt er niet met wetten, convenanten en maatschappelijk verantwoord ondernemen alleen. Hoe kunnen we van kinderen voor wie het hoogtepunt van culinair kindergenot in vijftig tinten geel en bruin uit de frituurpan komt verwachten dat ze, eenmaal volwassen, vers gedopte erwten, boerenkaas en eerlijk vlees weten te waarderen? En bereid zijn er een prijs voor te betalen. Proeven, genieten, waarderen, dat is het goede leven, maar leren we dat onze kinderen nog? 

We kijken naar politici en bestuurders en deze minister met een boerenhart doet haar uiterste best. En ook vanuit het Europees Parlement willen wij ons steentje bijdragen. We kijken naar onderwijzers, wiens werkdruk vaak al torenhoog is. Maar kijken we ook naar onszelf? Want het goede leven, dat begint eerst en vooral thuis. Laten we ons voornemen daar wat meer te proeven, waarderen en genieten.

Esther de Lange is lid van het Europees Parlement voor het CDA.


Het Goede Leven Word abonnee van Het Goede Leven

  • Onbeperkt toegang
  • Gratis deelname 1 evenement
  • Wekelijkse nieuwsbrief