Grip op je omgeving

De jongste generatie is gewend alles, maar dan ook alles, digitaal te doen. Wat voor overheid past daarbij?
Nienke Homan. Foto: Balanina Photography
Nienke Homan. Foto: Balanina Photography
Ik zweef een beetje tussen generatie X en generatie Y. Afhankelijk van welke bron je gebruikt, behoor ik tot de ene of tot de andere generatie. Kort gezegd: de generatie die opgroeide zonder of met internet.

De opkomst van Hyves, Facebook, Instagram en Whatsapp heb ik meegemaakt, maar ik weet ook nog hoe een leven zonder internet was. Zelfs zonder kabel tv. Naast school en de lokale bibliotheek hadden we destijds amper toegang tot informatie. Hoe anders is dat nu? Onbeperkte toegang tot de wereld maakt onze wereld groter. Het maakt het delen van kennis en oplossingen voor welk probleem dan ook, makkelijker. En na 30 jaar internet zijn we rijk aan informatie, maar ook een tikje 'armer'. Armer in contact. Gericht op de wereld, zou je bijna je directe omgeving vergeten. 

En dan komt de 'generatie Z' om de hoek. Ze weten wat een recessie is, want hebben het al meegemaakt en met zes jaar oud kunnen ze je alles vertellen over klimaatverandering en de plastic soup. Mijn kinderen groeiden op met een iPad. Swipen is hun lust en hun leven en op Google weten ze alles te vinden. Vaak beter en sneller dan ik dat kan. Voor hun is de digitale wereld doodnormaal. Net als digitale netwerken. Een slimme energiemeter die het energieverbruik in huis weergeeft is normaal voor ze. Net als de auto-deel-app waarop je aan kan geven wanneer je de electrische auto mee wil. En nog even en ze staan in winkels zonder kassa’s en kassieres en betalen ze met de chip in hun telefoon. 

Ik kan echt genieten van die ontwikkelingen, maar vraag me vaak af wat voor soort overheid bij die manier van leven gaat passen. Waar eerdere generaties zich druk maakten over of er wel of niet een echt ‘loket’ in de buurt zou zijn, peinst deze generatie er niet eens meer over om langs het gemeentehuis of provinciehuis te gaan.  Ze willen wel 24/7 kunnen chatten en juist alles online af kunnen handelen. En mondig zijn ze ook: ze weten wat er te halen valt en wat ze willen. Een kleine fout en je krijgt 2000 tweets om je oren. Handelt de overheid niet snel genoeg met CO2-reductie? Dan worden er via social media duizenden jongeren geactiveerd voor een klimaatmars. En dat niet alleen: de oplossingen worden ook aangedragen. Opties als energieopwekkende, lichtgevende fietspaden met sensoren vliegen je om de oren. Dan kunnen ze daar met hun 3D-geprinte fiets ‘s avonds veilig overheen fietsen. 

Die generatie gaat het heel normaal vinden om digitalisering in te zetten voor een betere wereld. En voor een betere leefomgeving. Hun leefomgeving. Apps en websites om dingen te lenen en delen schieten als paddenstoelen uit de grond. Slimme energienetwerken waarin digitaal duurzame energie wordt gedeeld met je buren vinden ze heel normaal. Precisielandbouw vinden ze niet meer dan logisch, net als het zelfrijdende busje en de valsensor die bij oma in huis staat. En zo maakt digitalisering onze wereld weer een beetje kleiner. 

De kunst wordt om de komende jaren de digitale mogelijkheden zo in te zetten, dat we onze leefomgeving er nog een stukje mooier, makkelijker en gezelliger mee maken. Want dat wil toch iedere generatie?

Nienke Homan is als gedeputeerde van de provincie Groningen onder meer verantwoordelijk voor energietransitie en klimaat.

Het Goede Leven Word abonnee van Het Goede Leven

  • Onbeperkt toegang
  • Gratis deelname 1 evenement
  • Wekelijkse nieuwsbrief