Spelen verbindt

Spelen is de basis voor inclusief burgerschap: de achtergrond van je speelmaatje doet er niet toe.
Wat zijn acht maanden op een mensenleven? Voor menig mens niets, voor mij alles. Acht maanden geleden werd onze dochter namelijk geboren. De ultieme bekroning van de liefde tussen een Zuid-Limburgse schone en een Surinaamse Nederlander. Een ‘dubbelbloed’, zoals Margo Morrison dat in 2013 zo treffend verwoordde in haar gedicht Als nazaat van zwart en wit
 
Als nazaat van zwart en wit mag ik best een beetje trots zijn
Het geeft me als Dubbelbloed mijn complete waarde 
Van elkeen haal ik het beste uit mijn brein
En dat maakt mij zo bijzonder op deze aarde.
 
Voor ons als trotse ouders is de bi-culturele achtergrond van onze dochter eerder een verrijking dan een beperking. Helaas denken sommige landgenoten daar anders over. Vooral landgenoten met een anoniem social media-account die geregeld op misselijkmakende wijze de verschillen tussen culturen willen benadrukken en de universele overeenkomsten structureel negeren. En dat terwijl die overeenkomsten zo talrijk zijn. Laat ik één simpel voorbeeld noemen: buitenspelen.

Waar ook ter wereld, kinderen spelen van jongs af aan graag buiten. Op allerlei verschillende manieren, al dan niet beïnvloed door hun sociaal-culturele omgeving en opvoeding, geven ze dagelijks uiting aan een intrinsieke, menselijke behoefte. Spelen is een manier van ontdekken, verkennen, leren en samen zijn met medemensen. Van kinderen uit Aboriginal-gezinnen in Australië, tot Vietnamese kinderen in de Mekongdelta. Van Moskou tot Buenos Aires en Leiden: kinderen spelen graag buiten. Doen ze dat niet, is dat doorgaans aangeleerd gedrag vanuit hun sociale omgeving. 

Spelenderwijs ontmoeten kinderen elkaar, leren ze elkaar als mensen kennen en maken ze speelherinneringen die hen een leven lang bijblijven. De culturele achtergrond van je speelmaatje is daarbij totaal irrelevant, want iedereen is welkom om mee te spelen! Samen buitenspelen draagt daarmee bij aan de basis van inclusief burgerschap: op jonge leeftijd leren kinderen hun medemensen te respecteren en te accepteren als vol- en gelijkwaardig speelmaatje en daarmee als mens. 

Ik hoop van harte dat mijn acht maanden jonge dochter vele andere dubbel- en enkelbloedjes ontmoet als ze over een tijdje vrijelijk kan buitenspelen. Het zal haar basis vormen voor een mooi en gelukkig leven in onze veelkleurige, inclusieve samenleving.

Dave Ensberg-Kleijkers is directeur-bestuurder van Jantje Beton en auteur van het boek ‘Bezielde Beschaving’

Het Goede Leven Word abonnee van Het Goede Leven

  • Onbeperkt toegang
  • Gratis deelname 1 evenement
  • Wekelijkse nieuwsbrief